Nu iets handwerkerigs!

Zo hé....alweer een blogje, maar nu even iets handwerkerigs.........!

Allereerst ben ik bezig geweest met een vakantie-handwerkje! Nou ja vakantie.....de meeste blokjes heb ik uiteindelijk thuis op mijn FW gemaakt. Ik had een charmpack van de mooie serie La Belle Fleur van French General, maar wist niet zo goed wat ik met een charmpack kan doen. Uiteraard héél veel, maar moet het wel even verzinnen. Dit is voorlopig het resultaat, wat het gaat worden weet ik nog niet.

Uiteindelijk heb ik tijdens de vakantie het meest hieraan gewerkt, mijn borduurwerk. Zoals eerder in ouder blogje "langzaam maar gestaag...."

Met het haken heb ik een "haat-liefde" verhouding. Na een paar squares vind ik het wel weer genoeg maar dan zie ik weer andere leuke haaklappen en ben ik weer enthousiast. Dusss.....wie weet in 2020 heb ik een gehaakte lap op de bank. Deze squares zitten al aan elkaar, 35x35 cm groot, en ik ga dit blok in deze kleuren nu repeteren........ik ga niet uitrekenen hoeveel squares ik dan nog moet, want dan zakt de moed mij in de pantoffels.

Valt dit ook onder handwerken?

Boeken kaften? Wie weet was het wel de laatste keer!!! Nou ja......in ruil werd er door zoonlief gekookt. (ssssttttt.......uiteindelijk zonder de aardappelen, die waren verbrand)

En dit makkertje vindt het ook niet meer zo nodig dat het warme weer aanblijft. Ligt onder een tafel voor wat schaduw......zo gezellig.....!

Groetjes,
Hubertine

Van alles een beetje...

......dan breekt het lijntje niet!

Door mijn nieuwe baan bij de SEH van een groot ziekenhuis met onregelmatige diensten is het wat langer wennen en zoeken naar momenten om te kunnen te patchen & quilten. Dus sommige projecten liggen even stil, of gaan in een andere versnelling.

Maar dat laat niet onverlet dat ik niet niets doe. Kleine werkjes, kleine handwerkjes, lekker op de bank.

Een klein geinig uiltje voor mijn grote studerende meisje.

Nog niet helemaal af en dit is ook nog een proefmodelletje;

dat haken is voor mij een helemaal nieuw iets.

Dan het borduren! Ook zo'n heerlijk werkje.

Langzaam maar gestaag......

Natuurlijk ook geregeld een paar steekjes aan mijn Jules!

Inmiddels blok 10, nog twee te gaan.

En of ik dit ooit ga worden?

Denk dat het daar te laat voor is.....

maar het is me toch een LEKKER boek!!!!!

Vanavond weer "Heel, Nederland Bakt" kijken, 

een uurtje kwijlen voor de tv.

En af en toe doen we gewoon ook even lekker niets!

Groetjes,

Hubertine

Finally together

Gister een super leuke dag gehad!!!

In de ochtend naar Echtstudio gereden om haakgaren te scoren. Onderweg gezellig mijn meiske uit Leiden opgehaald. Sinds vandaag is zij in het bezit van haar rijbewijs! Dus Lotteke....volgende keer haal je mij op!

In die leuke haak/brei winkel heerlijke gezellige bolletjes gescoord om een vrolijke "word ik blij van" deken te haken. Een lekker werkje voor in de rustige momenten van de nachtdiensten. Dit zijn mijn bolletjes! Zo zomers......

voel je de zomer al?

onder het genot van een gezonde shake......

Als een speer m'n Meiske weer teruggebracht naar Leiden en door naar Phyllis mijn andere "meiske" (niet een andere dochter hoor)....namelijk mijn mede FeatherGirl..... Zij zat al op mij te wachten met een heerlijke lunch, een zalig frans brood met een zelfgemaakte tonijnsalade.

Daarna kwam toch wel hét moment. Voor degene die het nog niet weten, hebben wij allebei een eigen een quilt gemaakt op onze Featherweight. Ieder naar eigen ontwerp, keuze stof, keuze blokje etc etc. kortom vrijheid blijheid. Met regelmaat hebben wij daarover een blogje geschreven. Onze tops waren al af maar we wilden ze graag bij elkaar zien! Wat zijn wij trots op onze FeatherGirl toppers! Kijk zelf maar.......

 Ze zijn allebei zo verschillend maar zo mooi!

En ik dacht dat die van mij een beetje uit de kluiten was gegroeid maar dat valt ten opzichten van Phyllis haar quilt reuze mee.

 Nu maar eens nadenken over een quiltpatroon.

Mijn quilt moet nog gedubbeld worden, dat zal binnenkort ook gebeuren!

Mijn achterkantje werd alleen wat bewerkelijker! Die is nu ook klaar.

's Avonds ook weer heerlijke maaltijd; zo één waarbij je je moet inhouden om niet te gaan schransen, maar netjes blijft eten. Bij Phyllis kan je het recept vinden, een echte aanrader.

Als klap op de vuurpijl hadden we nog een gezellige bee, waar werd gepatcht, gequilt, geappliceerd en uiteraard gekletst. Anders zou het maar een saaie bedoeling zijn! Helaas geen foto's maar jullie hebben vast wel een idee hoe dat eruit ziet.

In de avond op weg naar huis, moe maar voldaan :) kwamen we dit familietafereel nog tegen!

Vandaag weer lekker een thuisdagje en met mijn lekkere bolletjes spelen.

Groetjes,
Hubertine

Lieve woorden

Allereerst wil ik iedereen héél hartelijke bedanken voor alle lieve en troostende woorden. Het is goed om ze te lezen. Het is ook goed om te weten dat er meer dochters (en ook zonen) zijn die hun moeder verliezen en het een mooi plekje hebben gegeven. En wat overblijft zijn warme herinneringen. Alleen die weg is nog lang en de wond is nog zeker heel rauw.

In de week dat mijn mama op de IC lag waren zus-lief en ik daar ongeveer dag en nacht. En tussendoor sliepen wij in het naastgelegen hotel. Aangezien wij toch erfelijk belast zijn met het gegeven niet stil te kunnen zitten, hadden we al snel een werkje bedacht en laten brengen door onze trouwe mannen. Zij reden af en aan om ons te steunen en ondertussen het thuisfront op de rails te houden.

Het werd een haakwerkje. Zie je het voor je? Aan het ziekenhuisbed, omringd door allemaal piepende en puffende bewakingsapparaten, verplegend personeel wat aan en af liep, zaten wij ongeveer tegen het bed aan met onze ogen gericht op onze mama maar onze handen waren driftig aan het haken. Gewoon recht toe-recht aan. Baantje heen-baantje terug. En daarnaast een heerlijk zacht klassiek muziekje want daar hield onze mama zo van. Volgens mij heeft mijn mama dat stiekem wel heel prachtig gevonden!

Dit haakwerkje zal dan maar eens zo'n vaatdoekje worden. Het lijkt mij wel zonde maar ik ben ook wel benieuwd of dat inderdaad zo geweldig is. En anders wordt het een pannenlap.

Dat haken heeft wel wat. Een heel klein compact werkje. En zo is het gekomen dat zus-lief en ik verder zijn gegaan; met twee verschillende verlopende kleuren, kleine vierkantjes haken, en dan maar zien hoe ver we komen. Als we dus weer eens ergens komen waar we niets kunnen doen en onze handjes toch onrustig worden gaan we vierkantjes haken!

Groetjes,
Hubertine